تعداد ممبران دستگاه RO از روی ظرفیت آب تولیدی، شار طراحی و سطح فعال ممبران محاسبه می‌شود. فرمول پایه این است: تعداد ممبران = دبی پرمیت ÷ (شار طراحی × سطح فعال هر ممبران). عدد به‌دست‌آمده سپس باید با توجه به ظرفیت پرشر وسل، ریکاوری، کیفیت آب ورودی و آرایش مراحل RO اصلاح شود. در راهنمای فنی FilmTec نیز همین روش برای محاسبه تعداد المان‌ها و پرشر وسل‌ها ارائه شده است.
چرا تعداد ممبران در دستگاه RO مهم است؟
ممبران قلب سیستم RO است و تعداد آن مستقیماً روی ظرفیت تولید آب اثر می‌گذارد.
اگر تعداد ممبران کمتر از نیاز انتخاب شود، دستگاه برای رسیدن به دبی موردنظر تحت فشار قرار می‌گیرد و ممکن است آب تولیدی کمتر از مقدار طراحی باشد.
اگر تعداد ممبران بیش از نیاز باشد، هزینه خرید، فضای نصب، تجهیزات جانبی و نگهداری افزایش پیدا می‌کند.
بنابراین هدف، انتخاب بیشترین تعداد ممبران نیست؛ باید تعداد مناسب برای ظرفیت و کیفیت آب مشخص تعیین شود.
برای محاسبه تعداد ممبران چه اطلاعاتی لازم است؟
قبل از شروع محاسبه، این اطلاعات باید مشخص باشند:
- ظرفیت آب تصفیه‌شده موردنیاز
- دبی پرمیت
- نوع و مدل ممبران
- سطح فعال ممبران
- شار طراحی
- کیفیت آب ورودی
- TDS
- دمای آب
- SDI
- ریکاوری موردنظر
- تعداد ممبران قابل نصب در هر پرشر وسل
- تعداد مراحل سیستم
بدون این اطلاعات، نمی‌توان تعداد دقیق ممبران را اعلام کرد.
فرمول محاسبه تعداد ممبران RO
فرمول اصلی به این شکل است:
N = Qp ÷ (F × A)
در این فرمول:
- N تعداد ممبران
- Qp دبی آب تولیدی
- F شار طراحی
- A سطح فعال یک ممبران
را نشان می‌دهد.
FilmTec نیز در راهنمای طراحی خود تعداد المان‌های موردنیاز را با تقسیم دبی پرمیت بر حاصل‌ضرب شار طراحی و سطح فعال ممبران محاسبه می‌کند و نتیجه را به عدد صحیح بالاتر گرد می‌کند.
یک مثال ساده برای درک فرمول
فرض کنیم دستگاه باید در هر ساعت ۱۰ مترمکعب آب تصفیه‌شده تولید کند.
همچنین:
- شار طراحی = ۲۰ لیتر بر مترمربع در ساعت
- سطح فعال هر ممبران = ۳۷ مترمربع
ابتدا دبی را به لیتر تبدیل می‌کنیم:
۱۰ مترمکعب در ساعت = ۱۰٬۰۰۰ لیتر در ساعت
حالا:
۱۰٬۰۰۰ ÷ (۲۰ × ۳۷) = حدود ۱۳.۵
بنابراین حداقل به حدود ۱۴ ممبران نیاز خواهیم داشت.
اما این عدد هنوز تعداد نهایی ممبران‌های دستگاه نیست؛ چون باید بررسی شود این ۱۴ ممبران چگونه داخل پرشر وسل‌ها قرار می‌گیرند و آرایش مراحل چگونه باشد.
شار ممبران چیست؟
شار یا Flux مقدار آبی است که از واحد سطح ممبران در واحد زمان عبور می‌کند.
واحد آن معمولاً:
L/m²·h
یا
GFD
است.
شار بالا یعنی از هر مترمربع سطح ممبران، آب بیشتری تولید می‌شود.
اما بالا بردن شار همیشه تصمیم خوبی نیست. وقتی شار بیش از محدوده مناسب طراحی شود، بار کاری ممبران افزایش پیدا می‌کند و احتمال فولینگ، افت دبی و کاهش عمر ممبران بیشتر می‌شود.
به همین دلیل شار باید با توجه به نوع آب خوراک، کیفیت پیش‌تصفیه و دستورالعمل سازنده انتخاب شود. FilmTec نیز انتخاب شار طراحی را بر اساس داده پایلوت، تجربه بهره‌برداری یا مقادیر پیشنهادی برای منبع آب توصیه می‌کند.
آیا برای همه آب‌ها یک شار ثابت داریم؟
خیر.
برای مثال آب چاه با پیش‌تصفیه مناسب با آب سطحی یا پساب صنعتی شرایط یکسانی ندارد.
آب با SDI بالا یا پتانسیل فولینگ زیاد، معمولاً به طراحی محافظه‌کارانه‌تری نیاز دارد.
در مقابل، اگر کیفیت آب خوراک مناسب باشد و پیش‌تصفیه عملکرد خوبی داشته باشد، می‌توان شار را بر اساس محدوده توصیه‌شده سازنده انتخاب کرد.
بنابراین عبارت «برای هر ممبران فلان شار را در نظر بگیرید» روش دقیقی برای طراحی صنعتی نیست.
سطح فعال ممبران چه نقشی دارد؟
هرچه سطح فعال ممبران بیشتر باشد، امکان تولید آب بیشتری در یک شار مشخص فراهم می‌شود.
برای نمونه، بسیاری از المان‌های استاندارد ۸ اینچی FilmTec سطح فعال حدود ۳۷٫۲ مترمربع یا ۴۰۰ فوت مربع دارند، اما مقدار دقیق باید از دیتاشیت مدل موردنظر گرفته شود.
پس هنگام محاسبه نباید فقط بنویسیم «ممبران ۸ اینچ».
چون ممبران‌های ۸ اینچی مدل‌های مختلفی دارند و مشخصات عملکردی آن‌ها با یکدیگر متفاوت است.
ممبران ۴ اینچ و ۸ اینچ چه تفاوتی در محاسبه دارند؟
ممبران ۸ اینچی سطح فعال بیشتری نسبت به المان‌های کوچک‌تر دارد و برای سیستم‌های صنعتی با ظرفیت بالاتر کاربرد گسترده‌تری دارد.
در راهنمای FilmTec، برای سیستم‌هایی که دبی پرمیت آن‌ها بیشتر از حدود ۲٫۳ مترمکعب در ساعت است، المان استاندارد ۸ اینچ در ۴۰ اینچ معرفی شده و برای سیستم‌های کوچک‌تر، المان‌های کوچک‌تر نیز در دسترس هستند.
بنابراین اگر ظرفیت دستگاه پایین باشد، ممکن است استفاده از ممبران‌های کوچک‌تر منطقی باشد؛ اما در سیستم‌های صنعتی بزرگ‌تر، معمولاً المان‌های ۸ اینچی بررسی می‌شوند.
آیا ظرفیت درج‌شده روی ممبران همان دبی واقعی است؟
خیر.
ظرفیت اسمی ممبران تحت شرایط مشخصی در دیتاشیت اعلام می‌شود.
اگر دمای آب، TDS، فشار، ریکاوری یا کیفیت خوراک تغییر کند، دبی واقعی نیز می‌تواند تغییر کند.
به همین دلیل نباید مثلاً صرفاً از روی عبارت «ممبران با ظرفیت ۱۰ مترمکعب در روز» تعداد ممبران را برای هر پروژه تعیین کرد.
شرایطی که ظرفیت اسمی در آن به دست آمده باید با شرایط پروژه مقایسه شود.
چرا دبی پرمیت مهم‌ترین ورودی محاسبه است؟
چون تعداد ممبران باید پاسخگوی مقدار آب تصفیه‌شده موردنیاز باشد.
فرض کنید کارخانه روزانه ۱۲۰ مترمکعب آب RO نیاز دارد و دستگاه ۲۰ ساعت در روز کار می‌کند:
۱۲۰ ÷ ۲۰ = ۶ مترمکعب در ساعت
پس دبی طراحی پرمیت ۶ مترمکعب در ساعت خواهد بود.
حالا این دبی وارد فرمول تعداد ممبران می‌شود.
اگر تعداد ساعات کار دستگاه تغییر کند، ظرفیت ساعتی موردنیاز نیز تغییر خواهد کرد.
آیا مصرف روزانه را مستقیم وارد فرمول کنیم؟
خیر.
اگر فرمول بر اساس شار ساعتی نوشته شده باشد، باید دبی پرمیت نیز ساعتی باشد.
برای تبدیل مصرف روزانه به دبی ساعتی:
دبی پرمیت = مصرف روزانه ÷ ساعات کار دستگاه
مثلاً:
۷۲ مترمکعب در روز ÷ ۱۲ ساعت = ۶ مترمکعب در ساعت
حالا عدد ۶ مترمکعب در ساعت را می‌توان در محاسبه تعداد ممبران استفاده کرد.
نقش دمای آب در تعداد ممبران چیست؟
دما روی عملکرد ممبران اثر می‌گذارد.
در آب سردتر، دبی عبوری از ممبران می‌تواند کاهش پیدا کند. بنابراین اگر دستگاه برای آب با دمای مشخص طراحی شده باشد، عملکرد آن در دمای پایین‌تر الزاماً با عدد کاتالوگ یکسان نخواهد بود.
در طراحی دقیق باید شرایط دمایی واقعی منبع آب در نظر گرفته شود.
به همین دلیل یک سیستم که در شرایط آزمایشگاهی ظرفیت مشخصی دارد، ممکن است در شرایط واقعی کارخانه دبی متفاوتی تولید کند.
کیفیت آب ورودی چه تأثیری روی تعداد ممبران دارد؟
کیفیت آب فقط برای انتخاب پیش‌تصفیه مهم نیست؛ مستقیماً روی طراحی ممبران هم اثر می‌گذارد.
مواردی مانند:
- TDS
- سختی
- سیلیس
- سولفات
- آهن
- منگنز
- SDI
- کدورت
- دما
باید بررسی شوند.
هرچه آب دشوارتر باشد، ممکن است طراح برای کنترل فولینگ و افزایش عمر ممبران، شار پایین‌تری انتخاب کند.
وقتی شار پایین‌تر شود، برای تولید همان حجم آب، سطح ممبران بیشتری لازم خواهد بود.
یعنی ممکن است دو دستگاه با ظرفیت تولید یکسان، به تعداد متفاوتی ممبران نیاز داشته باشند.
یک مثال برای آب چاه
فرض کنیم کارخانه‌ای به ۲۰ مترمکعب در ساعت آب تصفیه‌شده نیاز دارد.
ممبران انتخابی دارای:
- سطح فعال ۳۷٫۲ مترمربع
- شار طراحی ۱۸ لیتر بر مترمربع در ساعت
باشد.
دبی پرمیت:
۲۰٬۰۰۰ لیتر در ساعت
ظرفیت هر ممبران بر اساس شار:
۱۸ × ۳۷٫۲ = ۶۶۹٫۶ لیتر در ساعت
تعداد نظری:
۲۰٬۰۰۰ ÷ ۶۶۹٫۶ ≈ ۲۹٫۹
بنابراین از نظر محاسبه اولیه، حدود ۳۰ ممبران لازم است.
اما ۳۰ المان الزاماً به معنی طراحی نهایی ۳۰ المانه نیست. تعداد باید با ظرفیت وسل و آرایش مراحل سازگار شود.
چرا عدد محاسباتی باید گرد شود؟
چون نمی‌توان بخشی از یک المان ممبران را نصب کرد.
اگر نتیجه محاسبه ۲۹٫۱ باشد، نمی‌توان ۲۹٫۱ ممبران خرید.
عدد به سمت بالا گرد می‌شود.
FilmTec نیز در دستورالعمل طراحی، تعداد المان‌های محاسبه‌شده را معمولاً به نزدیک‌ترین عدد صحیح بالاتر گرد می‌کند.
البته پس از این مرحله باید آرایش واقعی سیستم بررسی شود.
تعداد پرشر وسل را چگونه محاسبه کنیم؟
بعد از مشخص شدن تعداد ممبران، باید تعداد پرشر وسل‌ها را تعیین کرد.
فرمول ساده:
تعداد وسل = تعداد ممبران ÷ تعداد ممبران در هر وسل
اگر ۳۰ ممبران داشته باشیم و هر وسل ۶ المان بگیرد:
۳۰ ÷ ۶ = ۵ وسل
پس از نظر تعداد اولیه، ۵ پرشر وسل لازم است.
FilmTec برای سیستم‌های بزرگ، وسل‌های ۶ المانه را استاندارد متداول معرفی می‌کند و وسل‌های دارای تا ۸ المان نیز وجود دارند.
آیا همیشه می‌توان تعداد ممبران را بر ۶ تقسیم کرد؟
خیر.
۶ المانه بودن وسل بسیار رایج است، اما تنها گزینه نیست.
در سیستم‌های کوچک‌تر ممکن است از وسل‌های کوتاه‌تر استفاده شود.
از طرف دیگر، تعداد وسل‌ها فقط با تقسیم تعداد ممبران مشخص نمی‌شود؛ باید آرایش مراحل، جریان خوراک و کنسانتره و محدودیت‌های هیدرولیکی نیز بررسی شوند.
بنابراین اگر محاسبه اولیه ۲۵ ممبران باشد، نمی‌توان بدون بررسی گفت «چهار وسل ۶ المانه نصب می‌کنیم».
ممکن است آرایش دیگری از نظر طراحی مناسب‌تر باشد.
مرحله‌بندی RO چه ارتباطی با تعداد ممبران دارد؟
در سیستم‌های چندمرحله‌ای، پرشر وسل‌ها به‌صورت موازی در هر مرحله قرار می‌گیرند و خوراک از مرحله اول به سمت مراحل بعدی حرکت می‌کند.
چون بخشی از آب در هر مرحله به پرمیت تبدیل می‌شود، جریان کنسانتره در مسیر کاهش پیدا می‌کند.
برای حفظ جریان مناسب روی ممبران‌ها، معمولاً تعداد وسل‌ها در جهت حرکت خوراک کاهش پیدا می‌کند.
در راهنمای FilmTec، برای سیستم‌های BW با ریکاوری حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد، آرایش دو مرحله‌ای و ۱۲ المان در مسیر سری نمونه‌ای از طراحی‌های معمول معرفی شده است. برای ریکاوری‌های بالاتر، تعداد مراحل نیز می‌تواند افزایش پیدا کند.
مثال آرایش ۴ به ۲ یعنی چه؟
فرض کنید ۶ وسل داریم و هر وسل ۶ ممبران دارد.
ممکن است طراحی به شکل زیر باشد:
مرحله اول: ۴ وسل
مرحله دوم: ۲ وسل
در نتیجه مجموعاً ۶ وسل و ۳۶ ممبران خواهیم داشت.
اما این آرایش فقط زمانی مناسب است که محاسبات ریکاوری و جریان هر مرحله آن را تأیید کند.
FilmTec نیز آرایش‌هایی مانند ۴:۲ را به‌عنوان نمونه‌ای از مرحله‌بندی سیستم‌های BW مطرح می‌کند.
چرا تعداد ممبران به‌تنهایی کافی نیست؟
فرض کنید محاسبه اولیه ۳۶ ممبران را نشان می‌دهد.
اگر همه ۳۶ ممبران را بدون توجه به جریان و ریکاوری در یک آرایش نامناسب قرار دهیم، ممکن است:
- جریان روی برخی المان‌ها بیش از حد شود
- جریان برخی المان‌ها کمتر از حد مناسب باشد
- افت فشار افزایش پیدا کند
- ریکاوری یک مرحله بیش از حد شود
- کیفیت پرمیت افت کند
- احتمال فولینگ افزایش پیدا کند
به همین دلیل طراحی RO فقط «تعداد ممبران» نیست.
تعداد ممبران، شروع طراحی است.
ریکاوری چه تأثیری روی تعداد ممبران دارد؟
ریکاوری مشخص می‌کند چه بخشی از آب خوراک به پرمیت تبدیل می‌شود.
مثلاً اگر پرمیت موردنیاز ۱۰ مترمکعب در ساعت باشد و ریکاوری ۷۰ درصد انتخاب شود:
۱۰ ÷ ۰٫۷ = ۱۴٫۲۹ مترمکعب در ساعت خوراک
بنابراین دستگاه باید حدود ۱۴٫۳ مترمکعب در ساعت خوراک دریافت کند.
اما ریکاوری مستقیماً به این معنی نیست که با کاهش ریکاوری همیشه تعداد ممبران بیشتر یا کمتر شود. اثر اصلی آن روی آرایش مراحل، جریان خوراک، محدودیت بازیابی هر المان و شرایط کنسانتره است.
به همین دلیل باید همزمان با محاسبه تعداد ممبران بررسی شود.
آیا افزایش تعداد ممبران همیشه بهتر است؟
خیر.
اگر دستگاه به ۲۰ ممبران نیاز داشته باشد و ۳۰ ممبران در آن قرار دهیم، الزاماً کیفیت آب یا عمر ممبران بهتر نمی‌شود.
تعداد بیش از نیاز می‌تواند باعث شود:
- هزینه خرید افزایش پیدا کند
- دستگاه فضای بیشتری اشغال کند
- تجهیزات جانبی بزرگ‌تر شوند
- هزینه تعویض ممبران بیشتر شود
- طراحی از محدوده اقتصادی خارج شود
هدف، رساندن سیستم به شرایط طراحی مناسب است.
اگر تعداد ممبران کمتر انتخاب شود چه اتفاقی می‌افتد؟
اگر سطح ممبران برای دبی موردنظر کافی نباشد، طراح ممکن است برای جبران کمبود سطح، شار را بالا ببرد.
این کار می‌تواند فشار بیشتری به ممبران وارد کند.
در نتیجه احتمال افزایش فولینگ، افت دبی و کاهش عمر ممبران بیشتر می‌شود.
پس کم کردن تعداد ممبران برای کاهش قیمت اولیه، اگر خارج از محدوده طراحی باشد، می‌تواند هزینه‌های بیشتری در زمان بهره‌برداری ایجاد کند.
تعداد ممبران در دستگاه صنعتی چطور نهایی می‌شود؟
طراحی معمولاً این مسیر را طی می‌کند:
تعیین دبی پرمیت
↓
انتخاب نوع ممبران
↓
تعیین سطح فعال
↓
انتخاب شار طراحی
↓
محاسبه تعداد ممبران
↓
انتخاب تعداد پرشر وسل
↓
تعیین تعداد مراحل
↓
تعیین آرایش وسل‌ها
↓
بررسی ریکاوری و افت فشار
↓
شبیه‌سازی و اصلاح طراحی
FilmTec نیز پس از محاسبه تعداد المان‌ها و وسل‌ها، انتخاب تعداد مراحل و آرایش را انجام می‌دهد و سپس توصیه می‌کند طراحی با نرم‌افزار WAVE تحلیل و بهینه شود.
یک مثال کامل برای محاسبه تعداد ممبران
فرض کنید یک کارخانه به ۳۰ مترمکعب در ساعت پرمیت نیاز دارد.
ممبران انتخابی:
- سطح فعال: ۳۷٫۲ مترمربع
- شار طراحی: ۲۰ L/m²·h
ابتدا ظرفیت هر ممبران:
۳۷٫۲ × ۲۰ = ۷۴۴ لیتر در ساعت
دبی موردنیاز:
۳۰ مترمکعب = ۳۰٬۰۰۰ لیتر در ساعت
تعداد ممبران:
۳۰٬۰۰۰ ÷ ۷۴۴ = ۴۰٫۳
بنابراین از نظر محاسبه اولیه:
۴۱ ممبران
موردنیاز است.
اما چون پرشر وسل‌ها مثلاً ۶ المانه هستند، نمی‌توان ۴۱ ممبران را بدون اصلاح آرایش نصب کرد.
باید آرایشی انتخاب شود که تعداد نهایی ممبران‌ها با وسل‌ها سازگار باشد. ممکن است تعداد نهایی ۴۲ یا عدد دیگری باشد و سپس آرایش مراحل بر اساس ریکاوری و کیفیت آب تعیین شود.
چرا محاسبه با ۴۱ ممبران ممکن است به ۴۲ برسد؟
چون وسل باید با تعداد کامل المان پر شود.
اگر هر وسل ۶ ممبران داشته باشد:
- ۶ ممبران = ۱ وسل
- ۱۲ ممبران = ۲ وسل
- ۱۸ ممبران = ۳ وسل
- ۲۴ ممبران = ۴ وسل
- ۳۰ ممبران = ۵ وسل
- ۳۶ ممبران = ۶ وسل
- ۴۲ ممبران = ۷ وسل
پس ۴۱ ممبران در یک آرایش استاندارد ۶ المانه، عملاً به ۴۲ المان تبدیل می‌شود.
البته طراح باید بررسی کند که همین افزایش تعداد با شار، ریکاوری و آرایش مراحل سازگار باشد.
آیا تعداد ممبران برای آب چاه و آب دریا یکسان است؟
نه لزوماً.
حتی اگر دبی تولیدی دو دستگاه یکسان باشد، شرایط آب خوراک می‌تواند شار و آرایش متفاوتی ایجاد کند.
در آب دریا، شوری و فشار اسمزی بسیار بیشتر است و محدودیت‌های طراحی نیز متفاوت هستند.
در راهنمای FilmTec، جداول طراحی جداگانه‌ای برای سیستم‌های آب لب‌شور و آب دریا ارائه شده است.
بنابراین نمی‌توان تعداد ممبران یک دستگاه BWRO را صرفاً با تغییر مدل ممبران به دستگاه SWRO تبدیل کرد.
برای دستگاه ۵ مترمکعب در ساعت چند ممبران لازم است؟
بدون دانستن مدل ممبران و شرایط آب، پاسخ قطعی وجود ندارد.
اما روش محاسبه روشن است.
اگر دبی پرمیت ۵ مترمکعب در ساعت باشد، باید:
- ممبران مناسب انتخاب شود.
- سطح فعال آن مشخص شود.
- شار مناسب بر اساس آب انتخاب شود.
- تعداد ممبران محاسبه شود.
- عدد به بالا گرد شود.
- تعداد وسل‌ها مشخص شود.
- آرایش مراحل تعیین شود.
- ریکاوری و افت فشار بررسی شود.
بنابراین عبارت «دستگاه ۵ مترمکعبی = فلان تعداد ممبران» یک قاعده عمومی قابل اتکا نیست.
اشتباهات رایج در محاسبه تعداد ممبران
استفاده از ظرفیت اسمی به جای شرایط واقعی
ظرفیت درج‌شده در کاتالوگ تحت شرایط مشخصی اعلام می‌شود.
انتخاب شار بالا برای کاهش تعداد ممبران
این کار ممکن است قیمت اولیه را کاهش دهد، اما به ممبران فشار بیشتری وارد کند.
بی‌توجهی به سطح فعال
دو ممبران با قطر یکسان الزاماً سطح فعال و عملکرد یکسانی ندارند.
گرد نکردن تعداد ممبران
تعداد محاسباتی باید با آرایش واقعی وسل‌ها سازگار شود.
بی‌توجهی به ریکاوری
تعداد ممبران بدون بررسی ریکاوری و جریان هر مرحله کامل نیست.
طراحی فقط با ماشین‌حساب
محاسبه دستی برای برآورد اولیه خوب است، اما طراحی صنعتی نیاز به بررسی کامل هیدرولیکی و نرم‌افزاری دارد.
آیا نرم‌افزار برای طراحی RO لازم است؟
برای یک محاسبه اولیه، خیر.
اما در پروژه‌های صنعتی، استفاده از نرم‌افزار طراحی می‌تواند خطاهای طراحی را کاهش دهد.
نرم‌افزارهای طراحی RO می‌توانند مواردی مانند:
- فشار موردنیاز
- دبی پرمیت
- کیفیت آب خروجی
- جریان هر المان
- ریکاوری
- افت فشار
- وضعیت هر مرحله
را بررسی کنند.
DuPont نیز در راهنمای FilmTec، پس از انتخاب تعداد المان‌ها و آرایش، تحلیل و بهینه‌سازی سیستم با نرم‌افزار WAVE را توصیه کرده است.
برای خرید ممبران چه اطلاعاتی را بررسی کنیم؟
قبل از خرید، فقط تعداد را از فروشنده نپرسید.
این مشخصات باید بررسی شوند:
- برند
- مدل دقیق
- نوع ممبران
- BW یا SW
- سطح فعال
- دبی اسمی
- درصد حذف نمک
- فشار تست
- حداکثر فشار مجاز
- محدوده pH
- محدوده دمای کاری
- شرایط تست کارخانه
- تعداد موردنیاز در طراحی
مهم‌تر از همه، مدل دقیق ممبران باید با محاسبات طراحی یکی باشد.
جمع‌بندی
محاسبه تعداد ممبران RO از یک فرمول ساده شروع می‌شود:
تعداد ممبران = دبی پرمیت ÷ (شار طراحی × سطح فعال ممبران)
اما عدد حاصل فقط یک تعداد اولیه است. بعد از آن باید تعداد المان‌ها با پرشر وسل‌ها هماهنگ شود و تعداد مراحل، ریکاوری، کیفیت آب و جریان هر مرحله بررسی شود. راهنمای فنی FilmTec نیز همین مسیر را برای طراحی سیستم پیشنهاد می‌کند.
برای مثال اگر محاسبه اولیه ۴۱ ممبران نشان دهد، در یک سیستم با وسل‌های ۶ المانه نمی‌توان دقیقاً ۴۱ المان را در آرایش استاندارد قرار داد و باید چیدمان نهایی اصلاح شود.
پس در طراحی دستگاه RO، تعداد ممبران یک عدد جدا از بقیه اجزای سیستم نیست. این عدد باید در کنار نوع ممبران، شار، سطح فعال، ریکاوری، تعداد وسل‌ها و مراحل سیستم بررسی شود.
در پروژه‌های صنعتی، بهترین روش این است که ابتدا نیاز واقعی به آب تصفیه‌شده مشخص شود، سپس ممبران مناسب بر اساس آنالیز آب انتخاب شود و در نهایت آرایش کامل دستگاه با محاسبات هیدرولیکی و نرم‌افزار طراحی کنترل شود.